Nika

Als kind toerde Nika Turbina met haar moeder door de Sovjet-Unie en las haar gedichten voor: stadions vol poëzieliefhebbers, bohemienfeesten, ontmoetingen met beroemdheden. Ze was een 8-jarig wonderkind en verbaasde me met kinderlijk verdriet en aangrijpende regels... En nu is Nika 27. De USSR bestaat niet meer, net zoals er geen jeugd is, geen glorie, en het moeilijkste is geen inspiratie. Nika schrijft geen poëzie meer en probeert zelf uit te zoeken: waar is die ‘stem’ van haar gebleven, waarom voelt ze niet langer de liefde van haar moeder en kan ze ooit gelukkig zijn zoals iedereen? De ontmoeting met de opgewekte en onafhankelijke Ivan geeft Nika hoop op dit geluk en geeft haar vergeten inspiratie.