Gezegend

De heldin van de film is Alexandra. Ze komt naar Moskou met een verlangen om te leren tekenen en een geliefde ontmoeten, want in een grote stad zijn er veel mensen en vele mogelijkheden. Er zijn echter veel tegenslagen die Alexander niet zullen omzeilen, niet om de zenuwen van de kijker te kietelen, maar de wereld is zo geregeld dat wit zich zoveel mogelijk op zwart manifesteert. Een leven van zeventien jaar zal flitsen op het scherm: van een klein meisje dat een hond van haar bord voedt, tot een volwassen meisje dat Moskou moet verlaten zonder zich in te schrijven op school en zonder haar geliefde te ontmoeten. Maar de kijker zal begrijpen dat de kunstenaar er al in geboren is en dat iedereen de maat van Alexandra's talent bepaalt. De processen die in korte tijd tot de heldin vielen, konden het karakter vormen van een meer praktische, verachtende zwakke en egoïstische persoon. Maar Alexandra, met behoud van de spontaniteit van de kinderen, viel in de categorie "zwak." Zonder te leren haar ellebogen te duwen, werd ze gezegend, en de as in haar handen verandert in bloemen