Laat me gewoon niet gaan

Natasha Konopleva werkt als verpleegster in een ziekenhuis. Woont bij zijn moeder. Ze leven van salaris tot salaris. Ze leven bescheiden maar waardig. Dit is de mening van Natasha's moeder, die haar dochter alleen heeft grootgebracht en haar de beste menselijke eigenschappen heeft bijgebracht: eerlijkheid, compromisloosheid en een verantwoordelijke werkhouding. Moeder deed heel haar best zodat haar dochter niet op haar ongelukkige vader zou lijken - een alcoholist, een gedegenereerde man die niets zou minachten om geld voor drankjes te krijgen. Na een ruzie met haar man werd Natasha's moeder ziek en stopte ze na ernstige stress met lopen. Hoofd De afdeling stond Natasha, de beste verpleegster, toe mijn moeder in hun ziekenhuis op te nemen. Natasha deed een poging om hulp te krijgen van haar vader, maar hij bedroog opnieuw zijn goedgelovige dochter en stal eenvoudigweg haar salaris. Lera Kuzina woont in dezelfde stad. Een rijke majora die nergens grenzen kent, gelukkig voorzien haar ouders haar verwende dochter genereus van geld. Lera's favoriete plek is de club. Waar ze alles al heeft geprobeerd, van wodka tot drugs. Half krankzinnig probeert Lera van het balkon van haar appartement te springen, maar de tussenkomst van voorbijgangers Natasha redt haar leven. Het toeval bracht de twee heldinnen dus bij elkaar en hielp elk van hen hun levensproblemen op te lossen.