Buste van Olga Sutulova(0:57)

Leningrad belegerd door de Duitsers. Monumenten en majestueuze kathedraalkoepels zijn bedekt met camouflagenetten, verwoeste gebouwen en verlaten trams. Bommen en granaten regenen bijna non-stop dag en nacht uit de lucht, waardoor overgebleven huizen in ruïnes veranderen en de dood wordt verspreid. De overlevenden die dakloos zijn geworden, worden onderdrukt door honger. Hitler was ervan overtuigd dat de honger de Leningraders in een kudde wilde dieren zou veranderen die stukken voedsel van elkaar zouden scheuren. De dagelijkse broodvergoeding voor gewone burgers en kinderen is verlaagd naar 125 gram. De voedselvoorziening van de stad is praktisch onderbroken. Een korst ijs bedekt het Ladogameer, maar het duurt nog een hele maand voordat er bevriezing optreedt. Dit betekent dat Ladoga niet zal werken en dat de stad zal sterven. De enige hoop op redding is een smal bevroren spit waarlangs auto's met brood kunnen rijden. Maar slechts één persoon weet van het bestaan ​​​​van het spit: Vasily Pavlovich Krause, een hydrograafwetenschapper, wiens sporen ergens in Peterhof verloren zijn gegaan. Senior majoor Malinin van de staatsveiligheid is belast met het vinden van Krause. De levens van de stadsmensen zijn afhankelijk van de resultaten van zijn daden. Onder hen zijn de jonge politieagente Nina Tsvetkova en de levendige journaliste Kate Davis die onverwachts in de stad verscheen, de prima donna van de Leningradse operette-actrice Anastasia Vozdvizhenskaya en de jonge moeder van twee geweldige kinderen Sonya Krasko.