Scène in het badhuis met Olga Venikova en Alisa Lozovskaya(1:37)

Nastya is de eerste schoonheid in de omgeving. Mannen staren haar aan, maar Nastya wacht geduldig tot haar man Ivan terugkeert uit de oorlog. En blijft hem trouw. Niet uit angst voor een strenge schoonvader, en niet omdat ‘anderen zullen oordelen’, maar omdat hij leeft met een innerlijk gevoel van de juistheid van zijn keuze. Ondanks het feit dat er zeven lange jaren zijn verstreken sinds het einde van de oorlog, vertelt haar hart haar dat haar Ivan nog leeft. Hun zoontje Mishka, de beschermer en steun van zijn moeder, wacht ook op zijn vader. Er zijn genoeg adviseurs in de buurt: "Het leven gaat voorbij! Je mist je beste vrouwenjaren!" Maar Nastya blijft wachten en geloven.