Krwawa zatoka

Babcia na wózku inwalidzkim podziwiała widok z okna własnego domu, gdy czyjeś podłe dłonie w czarnych rękawiczkach zacisnęły pętlę na jej szyi. Mężczyzna stał nad wymizerowanymi zwłokami starszej pani i już miał zacierać ręce w oczekiwaniu na spadek (jest jej mężem, a ona posiada rozległe ziemie), gdy ktoś kilka razy wbił mu nóż w brzuch. Przejeżdżająca niedaleko wesoła grupa nastolatków postanowiła zatrzymać się w pobliżu pozornie opuszczonego domu. Młodzieniec po wejściu do domu stał się ofiarą nieznanej osoby, która ukarała go za naruszenie prawa do własności prywatnej. Młoda kobieta wraz z mężem przybywają w te same rejony, chcąc odnaleźć ojca, który ostatnio nie dzwoni i nie pisze. Jej przybyciu towarzyszy nowa fala przemocy i śmierci, z czego łatwo wyciągnąć oczywisty wniosek: cały ten rozlew krwi to zasługa dziedzictwa jej babci, która jest właścicielką malowniczej miejscowości zwanej przez wszystkich „zatoką”...