Ryzykowna jazda

Starsza pani z torbą na kółkach w jednej ręce i plastikową torbą w drugiej (spotyka się je w metrze i przy wejściach kilkadziesiąt razy dziennie) powoli, ale pewnie wspina się po schodach – ostatnie piętro, strych, a w końcu dach apartamentowca. Po chwili oddechu stara podchodzi do krawędzi, ostatni raz spogląda na wieczorny dziedziniec i zeskakuje na dół – przelatuje obok oświetlonych okien, upada na asfalt i… I dobrze, jęczy, wstaje, podnosi potłuczone okulary. Takim prologiem rozpoczyna się najciemniejsza, najbardziej niesamowita, najbardziej oszałamiająca komedia roku: gdybyś tylko wiedział, co się dzieje w mieszkaniach, obok których przelatywała tajemnicza babcia...