Nie słyszę już gitary

Film został nakręcony kilka lat po śmierci Niko i jest poświęcony jej pamięci. Uproszczona autobiografia opowiadająca o prawdziwej relacji Garrela i Nico, która stała się kluczowa w jego życiu i twórczości. W prawie wszystkich jego filmach z lat 70. grała główne role, a jej piosenki słychać było za kulisami.