Żyła sobie baba

W domu położonym na pustyni na odległej wyspie, pozbawionym możliwości komunikacji ze światem zewnętrznym, młoda kobieta opiekuje się starszym, bezbronnym, niepełnosprawnym mężczyzną. Pozostawiona sama z mężczyzną pozbawionym możliwości choćby rozmowy, Jocelyn waha się między możliwością uporządkowania własnych myśli i uczuć a obawą, że obecność chorego starszego mężczyzny może jej to uniemożliwić. Monotonia codzienności zaczyna się rozpadać, gdy Jocelyn zaczyna zmagać się ze swoimi sekretnymi pragnieniami, kompleksami i poczuciem winy z powodu poprzednich strat.